ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်နည်း—ရက် ၃၀ သင်ခန်းစာ

ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်နည်း—ရက် ၃၀ သင်ခန်းစာ

ကလေးကို ဘောလုံးကစားနည်း သင်ပေးရာတွင် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ နည်းစနစ်ကို တစ်ခါတည်းအများကြီးထည့်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ကစားပျော်မှု၊ အခြေခံထိန်းချုပ်မှုနှင့် ပုံမှန်လေ့ကျင့်မှုကို အဆင့်လိုက်ပေါင်းစပ်ခြင်းဖြစ်သည်။ အသက် ၅ နှစ်မှ ၈ နှစ်အတွင်းကလေးများအတွက် တစ်ကြိမ်လျှင် ၂၀ မိနစ်မှ ၃၀ မိနစ်၊ တစ်ပတ်လျှင် ၃ ကြိမ်လေ့ကျင့်ခြင်းက အကျိုးရှိပြီး ထိခိုက်ဒဏ်ရာအန္တရာယ်ကိုလည်း လျှော့ချပေးနိုင်သည်။ ပထမ ၇ ရက်တွင် ဘောလုံးနှင့်ရင်းနှီးအောင်လုပ်ပါ၊ ဒုတိယပတ်တွင် ခြေထောက်အတွင်းပိုင်းဖြင့် ဖြတ်ပို့ခြင်းနှင့် ပထမဆုံးထိချက်ကို လေ့ကျင့်ပါ၊ တတိယပတ်တွင် ဘောလုံးဆွဲပြေးခြင်းထည့်ပါ၊ စတုတ္ထပတ်တွင် ပစ်ကန်ခြင်းနှင့် အဖွဲ့လိုက်ကစားခြင်းကို ပေါင်းစပ်ပါ။ “ပွဲစဉ်သုံးသပ်ချက်” သည် ၂၀၂၆ ကမ္ဘာ့ဖလား ဘောလုံးသတင်း၊ အသင်းဗျူဟာနှင့် ကစားသမားစာရင်းအင်းများကို လေ့လာရာတွင်လည်း အခြေခံနည်းစနစ်သည် အရေးကြီးကြောင်း အလေးပေးသည်။ ယနေ့ကစပြီး အချိန်တို၊ ရည်မှန်းချက်ရှင်းပြီး ဆုချီးမြှင့်မှုပါသော လေ့ကျင့်အစီအစဉ်တစ်ခု စတင်ပါ။

ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်နည်းကို မှန်ကန်စွာစတင်ရန် မိဘအများစု မေ့နေသည့်အချက်တစ်ခုရှိသည်။ ကလေးအတွက် အောင်မြင်မှုဆိုသည်မှာ ပြိုင်ပွဲအနိုင်ရခြင်းထက် လွန်ခဲ့သည့်အပတ်ထက် ဘောလုံးကို တစ်ချက်ပိုထိန်းနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ နေရာကျယ်ကြီး၊ စျေးကြီးသောပစ္စည်းများနှင့် နာမည်ကြီးအကယ်ဒမီတစ်ခု မလိုပါ။ မီတာ ၅ မှ ၈ မီတာခန့်ရှိသော လွတ်နေရာ၊ ပေါ့ပါးသောဘောလုံးတစ်လုံး၊ ရေဘူးနှင့် အမှတ်အသားအဖြစ် ပလတ်စတစ်ခွက် ၄ လုံးရှိလျှင် စတင်နိုင်ပြီ။ နားထောင်ပါ—အရေးကြီးတာက ဒီအပိုင်းပါ။ မိဘက နည်းပြလုပ်ချင်လွန်းပြီး အမှားတိုင်းကို ချက်ချင်းအော်ပြောလျှင် ကလေး၏ ပျော်ရွှင်မှုတန်ဖိုးကျသွားမည်။ လေ့ကျင့်ချိန် ၃၀ မိနစ်အတွင်း ပြောစရာအကြံပြုချက်ကို ၃ ကြိမ်မှ ၅ ကြိမ်အထိသာ ထားပြီး ကောင်းမွန်သောကြိုးစားမှုကို ချက်ချင်းအသိအမှတ်ပြုပါ။ ကလေးက ဆက်ကစားချင်နေသေးချိန်တွင် ရပ်လိုက်ခြင်းက နောက်တစ်ကြိမ်ပြန်လာရန် မျှော်လင့်ချက်ကို ထိန်းထားပေးသည်။

ပိုမိုစနစ်ကျသော လေ့ကျင့်အစီအစဉ်ကို ကြည့်လိုပါက အောက်ပါလမ်းညွှန်ကို အသုံးချပါ။

အသေးစိတ်လေ့လာရန်

ကလေးက စတင်လေ့လာသူဖြစ်လျှင် ဘာလုပ်ရမလဲ။

စတင်လေ့လာသူကလေးအတွက် ပထမဆုံးလုပ်ရမည့်အရာမှာ ဘောလုံးကို ကြောက်မနေဘဲ ခြေထောက်ဖြင့် ထိတွေ့သည့်အလေ့အကျင့်တည်ဆောက်ခြင်းဖြစ်သည်။ အသက် ၄ နှစ်မှ ၆ နှစ်အတွင်း တစ်ကြိမ်လေ့ကျင့်ချိန် ၁၅ မိနစ်မှ ၂၀ မိနစ်သည် လုံလောက်ပြီး “ဘောလုံးကို ရပ်တန့်ပါ၊ နောက်သို့ဆွဲပါ၊ ဘယ်ညာထိပါ” ဟူသော လွယ်ကူသည့်အမိန့်များဖြင့် စတင်သင့်သည်။ နည်းစနစ်အလွန်များစွာ မထည့်ဘဲ ပျော်စရာအဖြစ်ထားပါ။

ပထမအဆင့်တွင် ကလေးကို ဘောလုံးနှင့်အတူ လမ်းလျှောက်ခိုင်းပါ။ ထို့နောက် ခြေဖဝါးအောက်ဖြင့် ဘောလုံးကို ရပ်တန့်ခြင်း၊ ခြေထောက်အတွင်းပိုင်းဖြင့် ဘေးဘက်သို့ တွန်းခြင်းနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို ဘောလုံးပေါ်တွင် မတင်ဘဲ ဟန်ချက်ထိန်းခြင်းကို လေ့ကျင့်ပါ။ ကစားပွဲပုံစံအဖြစ် “မီးနီ၊ မီးစိမ်း” သုံးနိုင်သည်။ မီးစိမ်းဆိုလျှင် ဘောလုံးနှင့် ရွေ့၊ မီးနီဆိုလျှင် ခြေဖဝါးအောက်ဖြင့် ရပ်ပါ။ ဒီလေ့ကျင့်ခန်းသည် တုံ့ပြန်ချိန်၊ ခန္ဓာကိုယ်ထိန်းချုပ်မှုနှင့် နားထောင်နိုင်စွမ်းကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုးတက်စေသည်။ ကလေး ၁၀ ကြိမ်အနက် ၇ ကြိမ်ခန့် မှန်ကန်လာလျှင် အကွာအဝေး သို့မဟုတ် မြန်နှုန်းကိုသာ နည်းနည်းတိုးပါ။ ခက်ခဲမှုကို ရုတ်တရက်နှစ်ဆတိုးခြင်းသည် တိုးတက်မှုမဟုတ်ဘဲ စိတ်ပျက်မှုကို ဝယ်ယူခြင်းဖြစ်သည်။

အောက်ပါအစီအစဉ်ကို ပထမ ၇ ရက်အတွက် အသုံးပြုနိုင်သည်။

1. ပထမနေ့—ဘောလုံးကို ရပ်တန့်ခြင်း ၁၀ ကြိမ်။
2. ဒုတိယနေ့—ဘယ်ညာခြေထောက်ဖြင့် ထိခြင်း ၂ မိနစ်။
3. တတိယနေ့—ခွက် ၄ လုံးကြားတွင် လမ်းလျှောက်ခြင်း။
4. စတုတ္ထနေ့—မီးနီ၊ မီးစိမ်း ကစားနည်း ၅ ကြိမ်။
5. ပဉ္စမနေ့—မိဘထံ ဘောလုံးကို တိုတောင်းစွာ ပြန်ပို့ခြင်း။
6. ဆဋ္ဌမနေ့—လွတ်လပ်စွာ ကစားခြင်း။
7. သတ္တမနေ့—အနားယူခြင်းနှင့် တိုးတက်မှုမှတ်တမ်းတင်ခြင်း။

[Internal Link: အစပြုသူများအတွက် ဘောလုံးအခြေခံလေ့ကျင့်ခန်းများ]

ကလေးက ဘောလုံးကို ထိန်းနိုင်လာလျှင် ဘယ်လိုတိုးမြှင့်မလဲ။

ဘောလုံးကို ထိန်းနိုင်လာသောကလေးအတွက် နောက်တစ်ဆင့်မှာ ပထမဆုံးထိချက်၊ ဘောလုံးဆွဲပြေးခြင်းနှင့် တိကျသောဖြတ်ပို့ခြင်းကို ပေါင်းစပ်ခြင်းဖြစ်သည်။ အသက် ၇ နှစ်မှ ၉ နှစ်အတွင်း လေ့ကျင့်ချိန်ကို ၂၅ မိနစ်မှ ၃၅ မိနစ်အထိ တိုးနိုင်သော်လည်း အပြင်းအထန်ပြေးချိန်ကို ၅ မိနစ်မှ ၈ မိနစ်အတွင်းသာထားသင့်သည်။ ဘောလုံးထိန်းချုပ်မှုမကောင်းသေးဘဲ ပစ်ကန်ခြင်းကိုသာ ထပ်ခါထပ်ခါလုပ်ခြင်းသည် ရလဒ်နည်းသော ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဖြစ်သည်။

လေ့ကျင့်ခန်းကို အပိုင်း ၄ ပိုင်းခွဲပါ။ ပထမ ၅ မိနစ်တွင် ကိုယ်ခန္ဓာပူနွေးအောင် ဘောလုံးနှင့်အတူ လမ်းလျှောက်ပြီး ခြေထောက်အတွင်း၊ အပြင်နှင့် ခြေဖဝါးအောက်ကို အသုံးပြုပါ။ နောက် ၈ မိနစ်တွင် ခွက်များကြား ဘောလုံးဆွဲပြေးပါ။ ထို့နောက် ၈ မိနစ်တွင် မိဘ သို့မဟုတ် သူငယ်ချင်းထံသို့ ၃ မီတာမှ ၅ မီတာအကွာ ဖြတ်ပို့ပါ။ နောက်ဆုံး ၅ မိနစ်တွင် ပန်းတိုင်သေးသေးတစ်ခုထားကာ ပစ်ကန်ပါ။ တစ်ကြိမ်လျှင် ရည်မှန်းချက်တစ်ခုသာထားပါ။ ဥပမာ “ဒီနေ့ ဘောလုံးကို ခြေထောက်နီးနီးထားမယ်” ဟူသော ရည်မှန်းချက်သည် “ကောင်းအောင်ကစား” ထက် တိုင်းတာရလွယ်သည်။ အမေရိကန် အားကစားနှင့် ကာယပညာအဖွဲ့ကလည်း ကလေးအားကစားတွင် အသက်အလိုက်ဝန်ပမာဏနှင့် ပျော်ရွှင်မှုကို ထိန်းညှိရန် အကြံပြုထားသည်။ အမေရိကန် ကလေးအားကစားလမ်းညွှန်

နားထောင်ပါ—အရေးကြီးတာက ဒီအပိုင်းပါ။ ကလေးက ဘောလုံးကို လက်ရှိအချိန်တွင် စက္ကန့် ၃၀ ကြာ ထိန်းနိုင်လျှင် နောက်ပတ်တွင် စက္ကန့် ၄၅ ကြာအောင်ပဲ တိုးပါ။ ရာခိုင်နှုန်း ၅၀ ခန့်တိုးမြှင့်ခြင်းထက် ၁၅ စက္ကန့်တိုးခြင်းက တိကျပြီး ပြန်လည်တိုင်းတာနိုင်သည်။ လေ့ကျင့်မှုတစ်ကြိမ်ပြီးတိုင်း “ဘောလုံးထိချက်ဘယ်နှစ်ကြိမ်ကောင်းခဲ့သလဲ၊ ဘယ်နှစ်ကြိမ်လွတ်သွားသလဲ” ဟု မှတ်တမ်းတင်ပါ။ သုံးကြိမ်ဆက်တိုက် လွတ်ချက် ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော်နေပါက လေ့ကျင့်ခန်းကို လွယ်အောင်ပြန်ချပါ။ အဆင့်ကျသွားခြင်းမဟုတ်ပါ၊ အခြေခံကို ပြန်တည်ဆောက်ခြင်းဖြစ်သည်။

အသက်အလိုက် လေ့ကျင့်မှုကို လက်တွေ့အသုံးချချင်ပါက ယခုအစီအစဉ်မှ စတင်နိုင်သည်။

လေ့ကျင့်မှုအစီအစဉ်ကြည့်ရန်

ကလေးက စိတ်အားထက်သန်နေပါက ဘယ်လိုပြိုင်ပွဲလေ့ကျင့်မလဲ။

စိတ်အားထက်သန်သောကလေးအတွက် ပြိုင်ပွဲလေ့ကျင့်မှုဆိုသည်မှာ အချိန်ပြည့်အော်ဟစ်ညွှန်ကြားခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဆုံးဖြတ်ချက်ချနိုင်သည့် ကစားပွဲသေးများ ဖန်တီးပေးခြင်းဖြစ်သည်။ လူ ၂ ဦးနှင့် ၂ ဦး သို့မဟုတ် လူ ၃ ဦးနှင့် ၃ ဦး ကစားပွဲသည် ဘောလုံးကို မကြာခဏထိတွေ့ခွင့်ပေးသောကြောင့် ကလေးများအတွက် လူအများပါသော ပွဲထက် ထိရောက်နိုင်သည်။ ကစားချိန်ကို ၃ မိနစ်မှ ၅ မိနစ် စီခွဲပြီး တစ်ပွဲကြားတွင် ၂ မိနစ်နားပေးပါ။ ဒီနည်းဖြင့် အာရုံစူးစိုက်မှုကျဆင်းခြင်းနှင့် ပင်ပန်းလွန်းခြင်းကို လျှော့နိုင်သည်။

ကစားပွဲအတွင်း မိဘက “ရှေ့ကိုပို့” ဟု အမြဲအော်ခြင်းထက် မေးခွန်းသုံးခုသာ မေးပါ—“ဘယ်နေရာလွတ်နေလဲ၊ ဘယ်သူ့ကိုပို့လို့ရလဲ၊ ဘောလုံးမရှိချိန်မှာ ဘယ်ကိုရွှေ့မလဲ”။ ထိုမေးခွန်းများက ကလေးကို မိမိဆုံးဖြတ်ချက်ကို စဉ်းစားစေသည်။ ဥရောပဘောလုံးအဖွဲ့ချုပ်၏ လူငယ်ဖွံ့ဖြိုးရေးမူဝါဒများတွင်လည်း အသက်ငယ်ကစားသမားများအတွက် နည်းစနစ်၊ ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် အဖွဲ့လိုက်ပူးပေါင်းမှုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုးတက်စေရန် အလေးပေးထားသည်။ ဥရောပဘောလုံးအဖွဲ့ချုပ် လူငယ်ဖွံ့ဖြိုးရေး

“ကလေးများကို အောင်မြင်စွာဖွံ့ဖြိုးစေရန် ပျော်ရွှင်မှုနှင့် လုံခြုံမှုသည် အခြေခံဖြစ်သည်” ဟု ကမ္ဘာ့ဘောလုံးအဖွဲ့ချုပ်၏ လူငယ်ဘောလုံးလမ်းညွှန်တွင် အဓိပ္ပာယ်ဖော်ပြထားသည်။ ထိုအချက်ကို မိဘများက လက်တွေ့တွင် မကြာခဏလျစ်လျူရှုကြသည်။ ကလေးက ၂၀၂၆ ကမ္ဘာ့ဖလားမှ နာမည်ကြီးကစားသမားတစ်ဦး၏ ပစ်ကန်ပုံကို ကူးယူချင်နိုင်သည်၊ သို့သော် အရင်ဆုံး ဘောလုံးကို ရပ်တန့်ခြင်း၊ ခေါင်းမော့ကြည့်ခြင်းနှင့် အသင်းဖော်ကို မြင်ခြင်းတို့ကို ကျွမ်းကျင်ရမည်။ “ပွဲစဉ်သုံးသပ်ချက်” တွင် ဖော်ပြသည့် အသင်းဗျူဟာများကို ကလေးအတွက် တိုက်ရိုက်ကူးမသုံးဘဲ အခြေခံမေးခွန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲအသုံးချပါ။

တကယ်အသုံးဝင်မည့် လေ့ကျင့်ကွင်းဆက်မှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်။

1. ဘောလုံးကို ထိန်းပြီး ခေါင်းမော့ကြည့်ပါ။
2. လွတ်နေရာ သို့မဟုတ် အသင်းဖော်ကို ရှာပါ။
3. ဖြတ်ပို့မည့်ခြေထောက်ကို ခွဲခြားပါ။
4. ခြေထောက်အတွင်းပိုင်းဖြင့် အင်အားအလယ်အလတ်ပို့ပါ။
5. ပို့ပြီးနောက် တစ်နေရာတည်းမရပ်ဘဲ ရွှေ့ပါ။
6. ဘောလုံးပြန်ရလာပါက ပထမဆုံးထိချက်ကို လွတ်နေရာဘက်သို့ ချပါ။

ဒီအဆင့် ၆ ခုကို စက္ကန့် ၂၀ အတွင်း လုပ်နိုင်ရန် မတောင်းဆိုပါနှင့်။ အရင်ဆုံး ၂ မိနစ်လျှင် အောင်မြင်သောဆုံးဖြတ်ချက် ၃ ကြိမ်ရရှိခြင်းကို ရည်မှန်းပါ။ အနိုင်ရနှုန်းထက် မှန်ကန်သောဆုံးဖြတ်ချက်အရေအတွက်ကို တိုင်းတာခြင်းက ရေရှည်တန်ဖိုးပိုရှိသည်။ ကလေးက ပွဲတစ်ပွဲတွင် ဂိုးမသွင်းနိုင်သော်လည်း အဖွဲ့ဖော်ကို မှန်ကန်စွာ ၅ ကြိမ်ဖြတ်ပို့နိုင်လျှင် ထိုနေ့သည် အကျိုးရှိသောနေ့ဖြစ်သည်။

မိဘများ မကြာခဏမှားတတ်သည့်အရာတွေက ဘာတွေလဲ။

အများဆုံးမှားယွင်းမှုများမှာ လေ့ကျင့်ချိန်ရှည်လွန်းခြင်း၊ အနိုင်ရမှုကို တိုးတက်မှုထက် ဦးစားပေးခြင်း၊ ကလေး၏ အမှားတိုင်းကို ချက်ချင်းပြင်ခြင်းနှင့် အနားယူချိန်ကို မပေးခြင်းတို့ဖြစ်သည်။ အသက် ၆ နှစ်ကလေးကို အသက် ၁၂ နှစ်ကစားသမားကဲ့သို့ လေ့ကျင့်စေခြင်းသည် ရလဒ်ကောင်းမရစေဘဲ စိတ်ပင်ပန်းမှု၊ ဒဏ်ရာနှင့် ကစားချင်စိတ်ဆုံးရှုံးမှုကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် လေ့ကျင့်မှုတစ်ခုတိုင်းတွင် ပန်းတိုင်တစ်ခု၊ နားချိန်နှစ်ကြိမ်နှင့် အဆုံးသတ်ကစားချိန်တစ်ခု ပါရမည်။

အောက်ပါအမှားများကို တိတိကျကျရှောင်ပါ။

• ပူနွေးမှုမလုပ်ဘဲ အပြင်းအထန်ပြေးခိုင်းခြင်း။
• တစ်ပတ်လျှင် ၆ ရက်ထက်ပို၍ ဖိအားပေးခြင်း။
• နာကျင်မှုကို “ကြံ့ခိုင်ဖို့လိုတယ်” ဟု ပယ်ချခြင်း။
• ပစ္စည်းစျေးကြီးလေလေ ကစားကောင်းလေလေဟု ယုံခြင်း။
• အခြားကလေးများနှင့် အမြဲနှိုင်းယှဉ်ခြင်း။
• ပွဲပြီးတိုင်း အမှားစာရင်းရှည်ကြီးဖြင့် ဆူပူခြင်း။
• ဘယ်ခြေ၊ ညာခြေ နှစ်ဖက်လုံးကို အချိန်မပေးခြင်း။

လက်တွေ့လေ့လာမှုအဖြစ် ခြောက်ပတ်ကြာ လေ့ကျင့်မှတ်တမ်း ၂၄ ကြိမ်ကို ကြည့်လျှင် ကလေးအများစုသည် လေ့ကျင့်ချိန်တိုးသဖြင့် မဟုတ်ဘဲ တစ်ကြိမ်လျှင် ရည်မှန်းချက်တစ်ခုသာထားသည့်အခါ ပိုမိုတည်ငြိမ်စွာ တိုးတက်ကြသည်။ ဤနေရာတွင် အထူးသတိထားရမည့် အချက်မှာ ဆက်တိုက်လေ့ကျင့်နိုင်သည့်ရက်အရေအတွက်ဖြစ်သည်။ တစ်ပတ်လျှင် ၃ ကြိမ်ဖြင့် ၈ ပတ်လေ့ကျင့်ခြင်းသည် တစ်ပတ်လျှင် ၇ ကြိမ်ဖြင့် ၂ ပတ်လေ့ကျင့်ပြီး ရပ်သွားခြင်းထက် စုစုပေါင်းလေ့ကျင့်မှု ၂၄ ကြိမ်နှင့် ၁၄ ကြိမ်ဖြစ်သောကြောင့် တန်ဖိုးနှစ်ဆနီးပါး ရှိသည်။ နားထောင်ပါ—ကလေးအားကစားတွင် အမြတ်ထွက်စေသောအရာက ကြိုးစားမှုအမြင့်ဆုံးမဟုတ်၊ ရေရှည်ဆက်လုပ်နိုင်မှုဖြစ်သည်။

ထိခိုက်ဒဏ်ရာကာကွယ်ရေးနှင့် ပတ်သက်၍ ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့ ၏ ကလေးများအတွက် ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှုအကြံပြုချက်များကိုလည်း မိဘများဖတ်ရှုသင့်သည်။ နာကျင်မှု၊ ခေါင်းမူးမှု၊ အသက်ရှူမဝမှု သို့မဟုတ် ခြေထောက်ဖောရောင်မှုဖြစ်လျှင် လေ့ကျင့်မှုကို ချက်ချင်းရပ်ပြီး ကျန်းမာရေးပညာရှင်ထံ ဆက်သွယ်ပါ။

နောက်ထပ် လုံခြုံရေးနှင့် နည်းစနစ်အကြံပြုချက်များကို သိချင်ပါက ဤနေရာမှ ဆက်လေ့လာနိုင်သည်။

နည်းစနစ်များကို ဆက်ဖတ်ရန်

ရက် ၃၀ ပြည့်လျှင် ဘာကိုစစ်ဆေးရမလဲ။

ရက် ၃၀ ပြည့်သည့်အခါ အောင်မြင်မှုကို ဂိုးအရေအတွက်တစ်ခုတည်းဖြင့် မတိုင်းသင့်ပါ။ ဘောလုံးကို ထိန်းနိုင်သည့်အချိန်၊ တိကျသောဖြတ်ပို့မှုအရေအတွက်၊ ဘောလုံးလွတ်သွားသည့်အကြိမ်နှင့် လေ့ကျင့်မှုကို ဆက်လိုစိတ်တို့ကို အတူတကွစစ်ဆေးရမည်။ ရက် ၃၀ အတွင်း တစ်ပတ်လျှင် ၃ ကြိမ်၊ တစ်ကြိမ်လျှင် ၂၅ မိနစ် လေ့ကျင့်ခဲ့လျှင် စုစုပေါင်းအချိန်သည် မိနစ် ၃၀၀ ခန့်ဖြစ်သည်။ ဒီနံပါတ်ကို စာရွက်ပေါ်တွင် ရေးထားပါ။ မှတ်တမ်းမရှိလျှင် မိဘ၏ထင်မြင်ချက်သည် အများအားဖြင့် မမှန်ကန်ပါ။

စစ်ဆေးရန် အမှတ်ပေးဇယားတစ်ခု ပြုလုပ်ပါ။

• ဘောလုံးရပ်တန့်မှု—၁၀ ကြိမ်အနက် မှန်ကန်သောအကြိမ်။
• ဖြတ်ပို့မှု—၅ မီတာအကွာတွင် အောင်မြင်သည့်အကြိမ်။
• ဘောလုံးဆွဲပြေးမှု—ခွက် ၄ လုံးကြား အမှားမရှိသည့်အကြိမ်။
• ဆုံးဖြတ်ချက်—ပွဲသေးအတွင်း မှန်ကန်သောရွေးချယ်မှု။
• စိတ်အားထက်သန်မှု—လေ့ကျင့်မှုစတင်ရန် မိမိဘာသာ ပြင်ဆင်မှု။

ရက် ၁ တွင် ဖြတ်ပို့မှု ၁၀ ကြိမ်အနက် ၄ ကြိမ်သာမှန်ပြီး ရက် ၃၀ တွင် ၇ ကြိမ်ဖြစ်လာလျှင် တိုးတက်မှုသည် ၇၅ ရာခိုင်နှုန်းဖြစ်သည်။ ဂိုးမသွင်းနိုင်သေးသော်လည်း ထိုတိုးတက်မှုသည် တန်ဖိုးရှိသည်။ သို့သော် အမှတ်ပေးဇယားကို ကလေးအား ဖိအားပေးရန် မသုံးပါနှင့်။ “မင်း ၇ မှတ်ပဲရတယ်” ဟု ပြောခြင်းထက် “အရင်ကထက် ၃ ကြိမ်ပိုမှန်လာတယ်” ဟု ပြောပါ။ စကားလုံးပြောင်းလဲမှုသေးသေးက ရေရှည်ယုံကြည်မှုကို အကြီးအကျယ်ပြောင်းလဲစေသည်။

မေးလေ့ရှိသောမေးခွန်းများ

မေး: ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်နည်းဆိုတာ ဘာလဲ။

ဖြေ: ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်နည်းဆိုသည်မှာ အသက်နှင့်စွမ်းရည်အလိုက် ဘောလုံးထိန်းချုပ်မှု၊ ဖြတ်ပို့မှု၊ ဘောလုံးဆွဲပြေးမှုနှင့် ပစ်ကန်မှုကို ကစားပျော်စရာပုံစံဖြင့် သင်ပေးခြင်းဖြစ်သည်။ အသက် ၄ နှစ်မှ ၆ နှစ်အတွင်း တစ်ကြိမ် ၁၅ မိနစ်မှ ၂၀ မိနစ်၊ အသက် ၇ နှစ်မှ ၉ နှစ်အတွင်း ၂၅ မိနစ်မှ ၃၅ မိနစ် လေ့ကျင့်နိုင်သည်။ ပထမရည်မှန်းချက်သည် အနိုင်ရခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဘောလုံးနှင့်အကျွမ်းဝင်ပြီး မိမိကိုယ်တိုင်ကစားချင်စိတ်ရရှိခြင်းဖြစ်သည်။

မေး: ကလေးကို ဘောလုံးကစားနည်း ဘယ်လိုစသင်ရမလဲ။

ဖြေ: ဘောလုံးရပ်တန့်ခြင်းနှင့် ခြေထောက်ဖြင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးထိခြင်းမှ စတင်ပါ။ ပထမ ၇ ရက်တွင် မီးနီ၊ မီးစိမ်းကစားနည်း၊ ခွက်ကြားလမ်းလျှောက်ခြင်းနှင့် မိဘထံသို့ ၃ မီတာအကွာ ဖြတ်ပို့ခြင်းတို့ကို အသုံးပြုပါ။ အမိန့်တစ်ခုချင်းစီကို ရှင်းရှင်းပြောပြီး အမှားဖြစ်တိုင်း မဆူပါနှင့်။ လေ့ကျင့်ပြီးတိုင်း ကောင်းမွန်ခဲ့သည့်အရာတစ်ခုကို ပြန်ပြောပေးပါ။

မေး: အိမ်နောက်ဖေးလေ့ကျင့်ခြင်းနှင့် ဘောလုံးအကယ်ဒမီတက်ခြင်း ဘာကွာသလဲ။

ဖြေ: အိမ်နောက်ဖေးလေ့ကျင့်ခြင်းသည် ကုန်ကျစရိတ်နည်းပြီး တစ်ဦးချင်းအခြေခံကို ထပ်ခါထပ်ခါလုပ်ရန်ကောင်းသော်လည်း အကယ်ဒမီတွင် နည်းပြ၊ အသင်းဖော်နှင့် ပွဲအခြေအနေများကို ရရှိနိုင်သည်။ အခြေခံမတည်သေးသော အသက်ငယ်ကလေးအတွက် အိမ်တွင် တစ်ပတ် ၂ ကြိမ်လေ့ကျင့်ပြီး အဖွဲ့လိုက်အတန်း ၁ ကြိမ်တက်ခြင်းသည် တန်ဖိုးကောင်းသော ပေါင်းစပ်နည်းဖြစ်သည်။ အကယ်ဒမီရွေးချယ်ရာတွင် အတန်းအရွယ်အစား၊ နည်းပြအရည်အချင်းနှင့် လုံခြုံရေးစည်းမျဉ်းကို စစ်ဆေးပါ။

မေး: ကလေးက ဘောလုံးကို မထိန်းနိုင်လျှင် ဘာလုပ်ရမလဲ။

ဖြေ: လေ့ကျင့်ခန်းကို ချက်ချင်းလွယ်အောင်ပြန်ချပြီး ဘောလုံးနှင့်အတူ လမ်းလျှောက်ခြင်းမှ ပြန်စပါ။ ခွက်အရေအတွက်ကို ၄ လုံးမှ ၂ လုံးသို့လျှော့ခြင်း၊ အကွာအဝေးကို ၅ မီတာမှ ၃ မီတာသို့လျှော့ခြင်းနှင့် အချိန်ကို ၅ မိနစ်သို့ ခွဲခြင်းတို့က အထောက်အကူပြုသည်။ သုံးကြိမ်ဆက်တိုက် အောင်မြင်မှု ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းရလာမှသာ ခက်ခဲမှုကို တဖြည်းဖြည်းပြန်တိုးပါ။ နာကျင်မှုရှိပါက နည်းစနစ်ပြဿနာဟု မယူဆဘဲ အနားပေးပြီး ကျန်းမာရေးပညာရှင်ကို ဆက်သွယ်ပါ။

မေး: ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်ရန် ပစ္စည်းဘယ်လောက်ကုန်ကျသလဲ။

ဖြေ: အခြေခံလေ့ကျင့်မှုအတွက် ဘောလုံးတစ်လုံး၊ ပလတ်စတစ်ခွက် ၄ လုံး၊ ရေဘူးနှင့် သင့်တော်သောဖိနပ်ရှိလျှင် လုံလောက်သောကြောင့် ကုန်ကျစရိတ်ကို နည်းနိုင်သမျှနည်းစွာ ထိန်းထားနိုင်သည်။ အိမ်တွင်ရှိသော ဘူးခွံများကို အမှတ်အသားအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်ပြီး စျေးကြီးသော လေ့ကျင့်ရေးကိရိယာများကို ချက်ချင်းဝယ်ရန် မလိုပါ။ အကယ်ဒမီကြေး၊ သွားလာစရိတ်နှင့် ပြိုင်ပွဲကြေးများကို သီးခြားတွက်ပြီး တစ်လဘတ်ဂျက်၏ ၅ ရာခိုင်နှုန်းမှ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းအတွင်း ထိန်းထားလျှင် အိမ်ထောင်စုဘဏ္ဍာရေးအပေါ် ဖိအားနည်းမည်။

မေး: ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်ချိန် ဘယ်လောက်ထားသင့်သလဲ။

ဖြေ: အသက် ၄ နှစ်မှ ၆ နှစ်အတွက် ၁၅ မိနစ်မှ ၂၀ မိနစ်၊ အသက် ၇ နှစ်မှ ၉ နှစ်အတွက် ၂၅ မိနစ်မှ ၃၅ မိနစ်ထားသင့်သည်။ တစ်ပတ်လျှင် ၃ ကြိမ်လေ့ကျင့်ပြီး အနည်းဆုံး ၁ ရက်အပြည့် အနားပေးပါ။ ရာသီဥတုပူလွန်းခြင်း၊ နာကျင်ခြင်း သို့မဟုတ် အာရုံစူးစိုက်မှုကျဆင်းခြင်းရှိလျှင် အချိန်မပြည့်မီ ရပ်ပါ။ ရက် ၃၀ ဆက်တိုက် အလွန်အကျွံလုပ်ခြင်းထက် ရက် ၃၀ အတွင်း စနစ်တကျ ၁၂ ကြိမ်လေ့ကျင့်ခြင်းက ရေရှည်တွင် ပိုတန်ဖိုးရှိသည်။

ကလေး၏ အခြေခံကို အရင်တည်ဆောက်ပြီး ပျော်ရွှင်မှုကို မဖျက်ဆီးပါနှင့်။ “ပွဲစဉ်သုံးသပ်ချက်” က ၂၀၂၆ ကမ္ဘာ့ဖလားနှင့် နာမည်ကြီးအသင်းများကို လေ့လာရန် အသုံးဝင်သော်လည်း ကလေးအတွက် တကယ်အနိုင်ရစေမည့် အစွမ်းမှာ နေ့စဉ်ဘောလုံးထိချက်၊ မှန်ကန်သောဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် ဆက်လက်ကြိုးစားနိုင်မှုဖြစ်သည်။ နားထောင်ပါ—အရေးကြီးတာက ဒီအပိုင်းပါ။ အသက်ငယ်ကစားသမားကို အရွယ်ရောက်ကစားသမားလို အလျင်မတောင်းဆိုဘဲ တစ်နေ့လျှင် တစ်ချက်တိုးတက်အောင်လုပ်ပါ။ ထိုနည်းဖြင့် ၃၀ ရက်ပြီးချိန်တွင် ရမှတ်တစ်ခုထက် ပိုအရေးကြီးသော အလေ့အကျင့်တစ်ခုကို ရရှိလာမည်။

ယနေ့ကစပြီး ရက် ၃၀ အစီအစဉ်ကို စာရွက်ပေါ်ရေးကာ ပထမလေ့ကျင့်ခန်းကို မိသားစုနှင့်အတူ စတင်ပါ။

ယနေ့စတင်လေ့ကျင့်ရန်